นี้พี่เอ็ก
ทามไรอยู่หรา
วันนี้วันศุกร์
อยากไปเที่ยวตราดจังเลยนะ
อิอิ
ไม่มมีใครพาไปเที่ยวเลยอ่ะนะ
ทานไรยังค่ะ
เเล้วเจ้าแมวเหมียวเป็นไงบ้าง
คงจะกินเก่งน่าดูเลยนะอิอิ
ดูเเลตัวเองบ้างนะค่ะ
เป็นห่วง
นะ

ดีขร้ะ
นึกว่าคัย
ที่แท้พี่เอ็กซ์นี่เอง
พี่เบญมั่ยได้เล่น hi5 แล้วอ่ะ
พี่เบญลบ hi5 ทิ้งแล้วอ่ะ
พี่เบญเปนรัยถึงมั่ยเล่น hi5 อ่ะ...
เหนพี่เบญบอกว่าเบื่อผู้ชาย...555...เซ็งเลย
พี่เบญนิสัยดีนะพี่เอ็กซ์...อันนี้มั่ยได้ชมกันเองนะ
แต่มันคือเรื่องจิง

ถ้าการที่เค้าเข้ามาเม้นหั้ยเยิ้ม

ทำหั้ยเยิ้มลำบากจัย

เค้าขอโทดนะที่วุ่นวายกะเยิ้มมากเกินปัยอ่ะ...:(

ลบออกปัยหั้ยหมดทุกอันเลยของเค้าอ่ะ

ขอโทดนะที่เข้ามาเม้นหั้ยอ่ะ

เค้าก็คงมั่ยเข้ามาเม้นหั้ยแล้วแหละ...

ชื่อแอร์
แล้วเทออ่ะ?

เวียนเทียนไปรึป่าว
แล้ววันนี้อยู่ไหนเนี๊ย
ที่บอกว่าบวชพี่เอสบวชจริงหรา
แล้วบวชที่ก.ท.ม.
หรือที่จันค่ะ

ดีเน้อพี่เอส
ไปบวชแล้วหรา
ว้าๆๆๆ
เหงาเลยพลอย
ไฮ 5ใหม่ของพี่มันดู
เงียบเหงา
น่ากลัวจักเลย
ตอนที่เปิดตอนนั้น
ยังเยอะอยู่เลยน้า
ไงก็ติดต่อ
มาบ้างเน้อ
เปงห่วง

สำหรับความรักที่เติบโตมาจาก มิตรภาพที่จริงใจแล้ว
มันง่าย ที่จะรัก แต่ยาก ที่จะลืม…
เพราะมิตรภาพหากเกิดขึ้นแล้ว
ย่อมคงอยู่ตราบนานเท่านาน..
และปรับตัวได้เสมอกับความเปลี่ยนแปลง..
ส่วนความรักอันเติบโดมาจาก ความคาดหวังที่จริงจังนั้น
มันยากที่จะทำให้รัก… แต่ก็ง่าย
ที่จะลืม…
เมื่อความคาดหวังหมดลง…
เนื่องจากความเปลี่ยนแปลง
ย่อมไม่อาจรักได้เหมือนเดิมอีก..
และคงเหลือเพียงความปวดร้าวเท่านั้น
ก่อนจะรักใคร อย่าลืมนึกถึงมิตรภาพ
ของกันและกันนะคะ

เปงไงบ้างนะ*-* เงียบไปเลย ที่ว่าบวช คือบวชแล้วใช่ไหมพี่เอ็ก *-*

อยู่ห่างสุดปลายฟ้า
แต่ความคิดถึงแค่สุดสายตา
*-*l
*-**o
*-***v
*-****e

หวาดดีค่ะ
*-*สบายดีไหมพี่ชาย
แล้วตอนนี้อยู่ไหน
ในประเทศไทย
ทามไรอยู่ทานข้าวบ้างเน้อ
เปงห่วง
*-*ช่วงนี้อ่านหนักสือนักไปหน่อย
*-*ไงก็ดูแลตัวเองบ้างเน้ออออออ
บายนะค่ะพี่ชายยยย

ไม่เป็นไร จะตั้งชื่อให้ว่า "วันเวลาแห่งความทรงจำก้อแล้วกัน" ฝืนไปก้อเท่านั้น เขาไม่แคเราก้อไม่มีสิทธิ์ว่าใจเขาเราบังคับไม่ได้มันไม่ใช้สิ่งของรั้งไปเหนื่อยป่าว ได้แต่ย้ำกับตัวเองว่าไม่มีค่าก้อจงไปซะให้พ้นๆทางที่เขาเดินก้อแค่นั้น "เพียงเงา"

"เหนื่อนแล้วนะ" กลับการที่ต้องมายอมรับผิดทั้งๆที่มันไม่ใช่ความจริง มันเหมือนเป็นคนผิด เป็นแพะรับบาปทั้งที่ไม่ได้ก่อแต่จะทำไงได้หลักฐานมันมัดตัวซะขนาดนั้นจึงเป็นเหตุให้กลายเป็นจำเลยโดนไร้เหตุผล สุดท้ายคงต้องไป แต่จะช้าหรือเร็วก้อต้องไปอยู่ดีคิดซะว่ามันกระทันหันก้อแล้วกันจะได้สบายใจกับการ "จากลา" "เพียงเงา"

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เราพบพานกับอะไรๆมามากมายในชีวิตมีทั้งสุข ทุกข์ สมหวังและผิดหวัง ถือว่าเป็นตัวช่วยให้ชีวิตนั้นมีสีสันแม้ว่าจะเป็นอะไรที่ไม่คาดขวัญก้อตามแต่มันได้เกิดขึ้นจริงในชีวิตของคนบางคน โดยความไม่ตั้งใจหรือะไรหลายๆอย่างจนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และทำให้เกิดความเลวร้ายจนยากจะเยียวยาได้มีแต่จะยึ่งทำให้แตกร้าวมากขึ้นๆ "จนเกินแก้ไข" "เพียงเงา"

บางครั้ง "คำอธิบาย" ก้อไม่ได้ช่วยอะไรเราเลยมีแต่จะทำให้แย่หนักกว่าเก่าเสียอีกซึ่งมักเกิดกับคนที่ไม่ค่อยรู้วิธีใช้มันก้อเท่านั้น มีเพียงเวลาที่อาจบอกกับเราได้ว่าจะต้องทำอย่างไร กับสิ่งที่เหลืออยู่ในชีวิตเราอนาคตยังคงอยู่แต่อดีตนั้นจะทิ้งหรือเก็บไว้ในความทรงจำก้อ แต่จงอย่าท้อจงลุกขึนยืนต่อไปจำไว้ว่าแค่เจ็บไม่ถึงกับตายถ้ายังมีลมหายใจอยู่ และลมหายใจนี่แหละจะคอยผลักดันให้เราอดทนและเดินต่อไปได้ "อีกครั้ง" "เพียงเงา"

"ถึงเวลาแล้วซินะ" ที่ต้องออกแรงก้าวเท้าของตัวเองและบังคับมันให้ไปตามทางที่ขีดไว้แม้มัน จะไม่ได้ถูกกำหนดด้วยตัวของเราเองก้อตาม เมื่อก้าวเท้าแล้วก้อต้องเดินไปข้างหน้าเท่านั้น ถึงต้องฝืนใจเดินไปก้อต้องทำจนกว่าจะเจอ กลับร่มเงาข้างหน้าที่รอให้เราหยุดพักอีกครั้ง ไม่ว่าจะมีขวากหนามคอยกีดกันก้อจะข้ามไปให้ได้ คำว่า"ยอมแพ้" นั้นมีแต่จำไว้ว่า "จงอย่าใช้มัน" เพื่อหยุดการเดินทางและในมุมมองกลับกัน จะต้องพยายามให้มากขึ้นถึงไม่มีกำลังใจแต่ก้อยังมีแรงกายอยู่ ถ้าไม่ท้อไม่ถอยก่อนเวลาความหวังข้างหน้าคงจะมีก้บเขาส้กวัน

หายไปไหนเน้อ*-*
ไงก็ส่ง
บทอ่านยาวๆมาให้น้องพลอยสวยอ่านบ้างเน้อ
*-*
ระวังนะมัวแต่คุยเดี๋ยวไข่เจียวหมูสับไหมๆๆๆ

*-*

วันนี้ทามไรอยู่นะ